Η αλήθεια (;) των αριθμών

΄Οπως μας ενημερώνει ο αναγνώστης Bock ο οποίος μας έστειλε τη φωτογραφία, οι παρευρισκόμενοι στο studio ανέλυαν τους αριθμούς του πίνακα μέχρι να φτάσουν στην τέταρτη γραμμή και να καταλάβουν ότι κάτι δεν πάει καλά.

Διόρθωση (μικρή)

Σε προηγούμενο post αναφέραμε πως "...μπορεί στον δεύτερο προκριματικό γύρο να βρεθούν κάποιες Μπεϊτάρ και Ντέρρυ Σίτυ, να πετάξουν έξω τη Στεάουα και τη Μπεσίκτας και έτσι να τη γλιτώσει η ΑΕΚάρα."

Είχε διαφύγει της προσοχής μας πως η κλήρωση του τρίτου προκριματικού γύρου γίνεται πριν ολοκληρωθεί ο δεύτερος προκριματικός γύρος. Αυτό σημαίνει πως δεν υπάρχει καμία ελπίδα η ΑΕΚ να βρεθεί στη γυάλα με τις ισχυρές ομάδες. Το καλύτερο (;) σενάριο θα είναι να κληρωθεί με ζεύγος ομάδων των οποίων η αναμέτρηση τότε θα εκκρεμεί, και από αυτές να προκριθεί τελικά η χειρότερη (από που κι ως που χειρότερη όταν θα έχει αποκλείσει την καλύτερη...). Από τις πιθανές αντιπάλους της ΑΕΚ, στον δεύτερο γύρο θα παίξουν οι Στεάουα, Ρέιντζερς, Μπεσίκτας, Λέφσκι και Σαχτάρ Ντόνετσκ ή Δυναμό Κιέβου (όποια βγει δεύτερη στο πρωτάθλημα Ουκρανίας).

Είμαστε υπεράνω

Στην επόμενη κλήρωση του τρίτου προκριματικού γύρου του Champions League, αν όλα εξελιχθούν φυσιολογικά στους προηγούμενους γύρους, θα έχουμε για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, ελληνική ομάδα στη γυάλα με τις αδύνατες ομάδες. Αν ρίξει κανείς μία ματιά στις βαθμολογίες της UEFA, και διαβάζοντας τι γράφεται στις ελληνικές αθλητικές εφημερίδες και τα ελληνικά αθλητικά sites, μπορεί να βγάλει τα εξής συμπεράσματα:

• Ενώ γίνεται πολλή συζήτηση για τη συνολική βαθμολογία των ελληνικών ομάδων, σπανίως τα μέσα ασχολούνται με τις βαθμολογίες των ομάδων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο μέσος φίλαθλος να μην γνωρίζει ότι μία νίκη σε αδιάφορο ευρωπαϊκό παιχνίδι δεν είναι μόνο "πατριωτική" αλλά και "ιδιοτελής" πράξη, αφού καθορίζει τους όρους με τους οποίους η ομάδα θα συμμετέχει στις κληρώσεις. Π.χ. αν φέτος στη θέση της ΑΕΚ βρισκόταν ο Ολυμπιακός ή ο ΠΑΟ, θα έμπαιναν κανονικά στη γυάλα των ισχυρών, λόγω καλύτερης βαθμολογίας την τελευταία πενταετία.
• Οι ελληνικές ομάδες (και κατ' επέκτασιν οι φίλαθλοι και τα μέσα) σνομπάρουν το κύπελλο UEFA (και το Intertoto, αλλά αυτό έχει δευτερεύουσα σημασία). Αυτό όχι μόνον δείχνει πως ό,τι δεν φτάνει η αλεπού του κάνει κρεμαστάρι, αλλά έχει και συνέπειες στην αγωνιστική και οικονομική πρόοδο των ομάδων. Για παράδειγμα η ΑΕΚ της περιόδου 2004-2005 μπήκε στους ομίλους του κυπέλλου UEFA και ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν πήρε ούτε έναν βαθμό, ήταν ότι έριξε το βάρος των προσπαθειών της στο να βγει στο Champions League που δίνει τα πολλά λεφτά (κάτι το οποίο τελικώς δεν έγινε). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, όχι πολύ αργότερα, δηλαδή τώρα, να κινδυνεύει άμεσα να μείνει εκτός ομίλων για ελάχιστους βαθμούς. Π.χ. αν τότε είχε νικήσει το ΄Ααχεν εντός έδρας σε αδιάφορο (;) αγώνα, τώρα θα ήταν στη γυάλα των ισχυρών. Δηλαδή η τελική αξία του να χτυπήσεις έναν σχετικά εύκολο αγώνα μπορεί να αποδειχθεί μεγαλύτερη από την αξία που έχει το να αποκτήσεις τον Ριβάλντο (ή οποιονδήποτε άλλο).
• Κάτι λιγότερο σχετικό, είναι πως έχει επικρατήσει η νοοτροπία πως καλύτερα να βγαίνουν λίγες ομάδες με την προοπτική μίας καλής πορείας παρά να βγαίνουν πολλές και να μαζεύουν γκολ. Αυτό, εκτός του ότι προϋποθέτει πως οι κορυφαίες ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος θα τα καταφέρουν (αναλογικά) καλύτερα από τις μέτριες, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει πάντα, αγνοεί κάτι ακόμα. Πως η συμμετοχή στο παιχνίδι είναι αυτοσκοπός. Να γίνονται διεθνείς αγώνες στο Αλκαζάρ, το Παγκρήτιο ή το "Κλεάνθης Βικελίδης" έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από το να καμαρώνουμε τα νούμερά μας στους πίνακες της UEFA.

Πάντως, μία αισιόδοξη για την ΑΕΚ διαπίστωση από την ιστορία των κυπέλλων Ευρώπης, είναι πως η ευνοϊκή κλήρωση δεν σημαίνει απαραιτήτως πρόκριση (και αντιστρόφως). Αφήστε που μπορεί στον δεύτερο προκριματικό γύρο να βρεθούν κάποιες Μπεϊτάρ και Ντέρρυ Σίτυ, να πετάξουν έξω τη Στεάουα και τη Μπεσίκτας και έτσι να τη γλιτώσει η ΑΕΚάρα.

Μπαρμπάδια power

"Είσαι ήδη 32. Πως το βλέπεις; Θα τα καταφέρεις για δύο χρόνια ακόμα;"

Ο προπονητής Joe Smith στον Stanley Matthews, 18 χρόνια πριν από την αποχώρηση του τελευταίου από τα γήπεδα.

Δυστυχώς, ούτε τα "μανταρίνια" ούτε οι "αγγειοπλάστες" με τον Matthews είχαν την ευκαιρία να αγωνιστούν στο κορυφαίο επίπεδο πανευρωπαϊκά. Χθες όμως, μία πραγματικά μεγάλη ομάδα (και σε ηλικία) όχι μόνο αγωνίστηκε, αλλά βγήκε και πρώτη. Η αρχική ενδεκάδα της Milan είχε μέσο όρο ηλικίας 31 έτη και 34 ημέρες, και ο Maldini ο νεώτερος (ή μάλλον ο λιγότερο πρέσβυς) έγινε ο γηραιότερος μη τερματοφύλακας που έπαιξε σε τελικό. Συγχαρητήρια στα (πρώην;) παιδιά και καλή επιτυχία σε όσους συνεχίσουν.

Στατιστική της πίτσας

Σύμφωνα με άρθρο του Contra.gr το οποίο επικαλείται τον Ελεύθερο Τύπο, τον τελικό του Κυπέλλου Ευρώπης Πρωταθλητριών Ομάδων (όπως το λέει ο Χρ. Σωτηρακόπουλος και δεν είναι λάθος), παρακολούθησαν από τις τηλεοράσεις τους 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ελλάδα, οι οποίοι κατανάλωσαν 6 εκατομμύρια πίτσες. Δηλαδή 2,4 πίτσες ανά άτομο. Αν σας φαίνεται υπερβολικό, η εξήγηση βρίσκεται μέσα στο άρθρο: Η συνολική ποσότητα που καταναλώθηκε ήταν 6.600 κιλά. Δηλαδή, αν κάνετε τις πράξεις, κάθε πίτσα ζύγιζε κάτι παραπάνω από ένα γραμμάριο -- 1,1 για την ακρίβεια. Α, και τώρα που είπα ακρίβεια, το άρθρο αναφέρει πως για όλες αυτές τις πίτσες ξοδεύτηκαν 60 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνον η δοσολογία, αλλά και η τιμή είναι παρόμοια με αυτή των ναρκωτικών, αφού κάθε γραμμάριο πίτσας κοστίζει κάτι λιγότερο από 10 ευρώ. Από την άλλη όμως αξίζουν τα λεφτά, γιατί κάθε μία από τις μικροσκοπικές πίτσες δίνει ενέργεια 3 εκατομμυρίων θερμίδων (ούτε πλουτώνιο να ήταν), αφού, πάντα σύμφωνα με το άρθρο, οι θερμίδες που καταναλώθηκαν συνολικά έφτασαν τα 18 τρισεκατομμύρια.
*Επειδή είμαστε άσχετοι από διαιτολογία, καταλάβαμε ότι αυτά τα τελευταία νούμερα είναι υπερβολικά όταν είδαμε αυτή τη σελίδα που δίνει τη θερμιδική αξία διαφόρων τροφίμων.

He 'll never jump alone (or will he?)

Προσπαθώ τόσους μήνες να βρω εισιτήριο για τον τελικό και κοιτάξτε σε ποιους πάνε και τα δίνουν:Ο γνωστός Καταλανός σαλταδόρος δηλώνει πως:

• Αγαπά την Ελλάδα
• Σχεδιάζει το σάλτο του για το 2007
• Δεν θα πηδήσει ποτέ μόνος ("...will never jump alone"). Αυτό θα μπορούσε να είναι και υπονοούμενο άσχετο με το γνωστό τραγούδι, αν ο Jimmy δεν έμαθε τα τελευταία νέα.
  

Βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

Champions League 2007 - Chelsea FC

Η Chelsea φιλοδοξεί να γίνει η πρώτη ομάδα από το Λονδίνο που θα στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης (αν και θα πρέπει να το κάνει 2 φορές για να ισοφαρίσει το ταπεινό Nottingham). Αν το κάνει πάντως, θα είναι το δεύτερο κύπελλο που θα σηκώσει στον αττικό ουρανό (αλήθεια, οι άλλοι νομοί γιατί δεν έχουν εναέριο χώρο;), αφού το 1971 κέρδισε το Κύπελλο Κυπελλούχων (το ένα από τα δύο που κέρδισε) στον Πειραιά. Δεν συνεχίζω με την ιστορία της ομάδας γιατί αυτά τα διαβάζετε και αλλού. Είναι η μονάδική μπλέ ομάδα στους ημιτελικούς μέσα σε τρεις κόκκινες. Μάλιστα και οι τέσσερεις ομάδες των ημιτελικών προέρχονται από πόλεις με μπλε και κόκκινους αιωνίους αντιπάλους. Το 2005, που, όπως ξαναείπαμε, οι 3 από τις 4 ομάδες ήταν οι ίδιες, η Chelsea πλησίασε τον τελικό περισσότερο από κάθε άλλη φορά, αποκλειόμενη για μόνο ένα τέρμα κατά το οποίο δεν είναι πολύ σίγουρο αν η σφαίρα πέρασε εξ ολοκλήρου τη γραμμή τέρματος.

Champions League 2007 - Manchester Utd

Πιθανότατα είναι η ομάδα την οποία θα μάθουν πρώτη οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες της ερήμου Καλαχάρι, αν δεν την γνωρίζουν ήδη. Φυσικό είναι λοιπόν το 732x244 να έχει έναν τεράστιο όγκο πληροφοριών για αυτήν αλλά αυτά τα διαβάζετε και αλλού. Η ομάδα του γέρο-Trafford (και του γέρο-Alex) έχει για σήμα της τον γέρο-Αδόξαστο και δεν ντρέπεται καθόλου για αυτό. Η αλλαγή ιδιοκτησίας το 2005 τσάντισε τόσο πολύ τους φανατικούς φίλους της που πήγαν και έφτιαξαν δική τους ομάδα, αλλά αυτό μέχρι τώρα δεν είχε καμία αρνητική συνέπεια στην απόδοση της (μητέρας-) ομάδας. Το 732x244 που ανυπομονεί να δει τον πρώτο Κινέζο στο Champions League θεωρεί πολύ φυσιολογικό ότι αυτό θα γίνει από την ομάδα-σύμβολο της παγκοσμιοποίησης.

Champions League 2007 - Liverpool FC

Για τη μεγάλη Λίβερπουλ των δεκαετιών του 1970 και 1980 θα μπορούσαμε να γράψουμε ολόκληρες σελίδες, αλλά αυτά τα διαβάζετε και αλλού. Πρόεδροί της είναι δύο Αμερικανοί οι οποίοι θα είχαν δίκιο αν έκαναν το παράπονο πως είναι λιγότερο γνωστοί σε σχέση με τους προέδρους των άλλων τριών ομάδων. Σήμα της ομάδας είναι το Λιβερπούλι (Liverbird) και το τραγούδι το οποίο έχει συνδεθεί με την ομάδα είναι το "You'll never walk alone". Την τελευταία φορά που κέρδισε το κύπελλο UEFA δέχθηκε 4 τέρματα στον τελικό, την τελευταία φορά που κέρδισε το Champions League δέχθηκε 3 τέρματα στον τελικό και την τελευταία φορά που κέρδισε το κύπελλο Αγγλίας δέχθηκε 3 τέρματα στον τελικό. To 2001-2002 επέστρεψε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών μετά από 16 χρόνια, και μάλιστα με χαρακτηριστική άνεση αφού εξασφάλισε θέση στην Ευρώπη με τέσσερεις διαφορετικούς τρόπους: Κάτοχος της τρίτης θέσης στο πρωτάθλημα, κάτοχος κύπελλου, κάτοχος League Cup και κάτοχος κυπέλλου UEFA. Μόλις 3 χρόνια μετά από αυτό ξανακέρδισε το κύπελλο Πρωταθλητριών νικώντας τη Μίλαν η οποία φέτος συμμετέχει και αυτή στους ημιτελικούς.

Champions League 2007 - AC Milan

Αυτό το post είναι το πρώτο από τα τέσσερα μέρη σύντομου αφιερώματος του 732x244 στις τέσσερεις ομάδες που έφτασαν στους ημιτελικούς του Champions League. Η πρώτη ομάδα που θα πιάσουμε στο στόμα μας είναι ο Π.Ο. Μιλάνου. Αυτή είναι και η μοναδική μη αγγλική ομάδα που συνεχίζει. Η μόνη της σχέση με την Αγγλία είναι ότι έχει και αυτή τον σταυρό του Αγ. Γεωργίου στο σήμα της. Έχει αναδειχθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης 6 φορές, αλλά αυτά τα διαβάζετε και αλλού. Πρόεδρος της είναι ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο οποίος για πολιτικοποδοσφαιρικούς λόγους δεν θα μπορούσε ούτε να τραγουδήσει την Internazionale, αλλά ούτε και να είναι πρόεδρός της. Η Milan είναι η τελευταία ομάδα που κέρδισε το Κύπελλο Πρωταθλητριών δύο συνεχόμενες χρονιές το 1989 και το 1990. Το 2005 αφού πρώτα απέκλεισε την Inter στον προημιτελικό (βλ. Νύχτα του Αγίου Σίρου) έφτασε στον τελικό όπου έχασε στα πέναλτι από την Liverpool η οποία συνεχίζει και αυτή φέτος (στον άλλο ημιτελικό). ΄Ηταν από τις ομάδες που αναμίχθηκαν στο Calciopoli, αλλά από τότε έχει ξαναπάρει τα πάνω της.

Με αντίπαλο το γκολόμετρο

η παλαιά αποικία του Mamucium επί του Α.Ο. Ρώμης (εδώ βρίσκεται το άρθρο από τη σελίδα του διοργανωτή). Σηκώθηκαν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι. Επειδή το 732x244 αποφεύγει να σχολιάζει αγώνες που δεν παρακολούθησε (επί 90 λεπτά), θα κάνει μόνο μία επισήμανση:

"Ρόμα χωρίς Δέλλα, ψωμί χωρίς nutella®"

ιταλική παροιμία

Που πας καημένε με τους Τόττηδες και τους Μεξέδες;

Στατιστικά στοιχεία για τρεχαλατζήδες (και μαρκαδόρους)

Συγχαρητήρια στην UEFA για τα νέα στατιστικά στοιχεία και ειδικότερα για την απόσταση που διανύουν οι παίκτες κατά τη διάρκεια του αγώνα. Θέλεις να δεις πόσα μέτρα έτρεξε ο Oddo; Η στατιστική υπηρεσία σου δείχνει τι έγραψε το oddoμετρό του. Δεν ξέρω αν το κάνουν για όλους τους παίκτες, και δεν το διαθέτουν στην ιστοσελίδα τους (ή δεν το βρήκα), αλλά είναι πολύ καλό στην τηλεόραση. Ανυπομονώ να δω ποιος σχολιαστής θα εκτεθεί πρώτος όταν κάνει λάθος εκτίμηση για το ποιος παίκτης τρέχει και ποιος όχι.

Man of the match

Ανεπίσημος. Επίσημος άνδρας του αγώνα κατά την UEFA είναι ο Φρ. Τόττι. Επίσης, για λόγους που έχουν να κάνουν με πνευματικά δικαιώματα, δεν είμαστε σε θέση (για την ώρα) να δημοσιεύσουμε φωτογραφία του Κρ. Κίβου με τα κόκκινα της Ρόμα και με τη μάσκα. Για αυτό βρήκαμε κάποιον που του μοιάζει.