Τίτλοι, φιλικότητες και Coca-Cola

Οι επόμενοι δύο επίσημοι αγώνες της Εθνικής ομάδος των ανδρών δεν έχουν κανένα βαθμολογικό ενδιαφέρον. Αυτό είναι η δεύτερη φορά που συμβαίνει (με τον ευχάριστο τρόπο εννοώ), αφού στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της, η ομάδα ήταν είτε πολύ χαμηλά για να ελπίζει σε διάκριση, είτε επετύγχανε ή αποτύγχανε στις λεπτομέρειες. Από την άλλη, ο τίτλος των πρωταθλητών είναι δεδομένος μέχρι και τις 29/6, και η ομάδα θα είναι ζωντανή, στη χειρότερη περίπτωση, μέχρι και τις 13/6. Θα ήταν λοιπόν ευκαιρία για τους παίκτες να απολαύσουν, σε λογικά πλαίσια πάντα, το ταξίδι στη Βουδαπέστη (ή και στην Αθήνα, μια που οι μόνιμοι κάτοικοι Αθηνών δεν είναι η μεγάλη πλειοψηφία στην ομάδα, όπως παλιότερα).
΄Ομως, η στρογγυλή θεά, ήθελε να δώσει στην ομάδα μας ακόμα έναν τίτλο προς υπεράσπιση, και μαζί με τους 3 βαθμούς και την πρόκριση στον αγώνα με την Τουρκία, της έδωσε το σκήπτρο της Ανεπισήμου Παγκοσμίου Πρωταθλήτριας, το οποίο πάντοτε πηγαίνει μαζί με τον άμεσό κίνδυνο της απώλειάς του. Ας εξηγήσουμε σε όσους δεν γνωρίζετε ήδη τι σημαίνει Ανεπίσημο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Αν υπήρχαν μόνον δύο ομάδες στον Κόσμο, και έπαιζαν μεταξύ τους, ποια θα ήταν η καλύτερη ομάδα του Κόσμου; Φυσικά αυτή που νίκησε. Ονομάζουμε αυτή την ομάδα Ανεπίσημη Παγκόσμια Πρωταθλήτρια, και θέτουμε τον κανόνα "΄Οποιος νικά τον Πρωταθλητή γίνεται Πρωταθλητής".
Το 1872 υπήρχαν μόνον δύο ομάδες στον Κόσμο, η Αγγλία και η Σκωτία. Ο πρώτος τους αγώνας ήρθε ισόπαλος με 0-0. Ο επόμενος όμως είχε νικήτρια την Αγγλία η οποία και κατέκτησε τον τίτλο της Ανεπίσημης Παγκοσμίου Πρωταθλήτριας (αναδρομικά, γιατί η ιδέα του Ανεπισήμου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960). Για αρκετές δεκαετίες, ο τίτλος πηγαινοερχόταν μεταξύ Αγγλίας και Σκωτίας, και αργότερα Ουαλλίας και Ιρλανδίας. Η πρώτη ομάδα εκτός Βρεταννικών Νήσων που κέρδισε το Ανεπίσημο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ήταν η Αυστρία το 1931. Μέχρι το 1950 ο τίτλος παρέμεινε στην Ευρώπη, μέχρι που τον κατέκτησαν οι Η.Π.Α. Το 2004 η μόνη κατοικημένη ήπειρος η οποία δεν είχε αναδείξει πρωταθλήτρια ήταν η Αφρική. Τότε κέρδισε τον τίτλο η Νιγηρία, και έτσι το Ανεπίσημο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έχει περάσει από όλες τις (ποδοσφαιρικά) κατοικημένες ηπείρους.
Αυτή είναι η δεύτερη φορά που η ελληνική ομάδα κερδίζει το πρωτάθλημα. Η πρώτη ήταν το 1990 όταν με αρχηγό τον Σαραβάκο και με τα τέρματα των Τσαλουχίδη και Αποστολάκη, η Ελλάς νίκησε το επισήμως τέταρτο και ανεπισήμως πρώτο στον Κόσμο Βέλγιο. Να αναφέρουμε για τους νεώτερους, πως ο αγώνας έγινε μπροστά σε 2000 θεατές, αριθμός που οπωσδήποτε δεν είναι αντάξιος ενός αγώνα που κρίνει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, αλλά ήταν αρκετά τυπικός για την εποχή, τουλάχιστον για το Ολυμπιακό Στάδιο. Τότε ο τίτλος διατηρήθηκε για 6 αγώνες ακόμα, και για 308 ημέρες συνολικά. Τώρα ο τίτλος υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να μεταφερθεί στην τελική φάση του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και ενδεχομένως στον τελικό να κριθεί εκτός από το επίσημο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και το Ανεπίσημο Παγκόσμιο.
Πέρα πάντως από ανεπίσημους τίτλους, σήμερα υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος να κυνηγά κανείς τα αποτελέσματα σε τέτοιους αγώνες. Μέχρι τώρα η κατάταξη των ομάδων για τις κληρώσεις των Παγκοσμίων Κυπέλλων και Πανευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων κρινόταν αποκλειστικά από τα αποτελέσματα επισήμων αγώνων (βαθμοί ανά αγώνες στους αγώνες προκριματικών φάσεων της τελευταίας τετραετίας). Τώρα όμως που η FIFA θεωρεί πως διόρθωσε αρκετά τους τύπους που υπολογίζουν την παγκόσμια κατάταξη (ακόμα και η αφαίρεση του ονόματος της Coca-Cola από τον τίτλο της κατάταξης μπορεί να εκληφθεί ως στοιχείο επισημοποιήσεώς της), ζητά από τις συνομοσπονδίες, όπως την UEFA, όταν κατατάσσουν τις εθνικές ομάδες για κλήρωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου να χρησιμοποιούν τη δική της κατάταξη. Η αρχή έγινε στην κλήρωση της τελικής φάσης του 2006, όπου χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά επίσημα η κατάταξη της FIFA, δικαιολογημένα αφού δεν υπήρχε άλλο σχετικά αντικειμενικό κριτήριο κατάταξης ομάδων από διαφορετικές ηπείρους. Τώρα η κλήρωση για την προκριματική φάση του επομένου Παγκοσμίου Κυπέλλου, θα γίνει με βάση την κατάταξη που θα ανακοινωθεί μέσα στην επόμενη εβδομάδα. ΄Οσοι δώσουν βάση στους "αδιάφορους" αγώνες τους , ή ακόμα και τους φιλικούς ίσως να έχουν ευχάριστες εκπλήξεις σε μελλοντικές κληρώσεις.
Φυσικά οι διεθνείς φιλικοί αγώνες δεν ήταν ποτέ αγώνες προπόνησης και ο όρος "ανεπίσημος αγώνας" δεν είναι ακριβής. Σχεδόν όλοι οι διεθνείς φιλικοί αγώνες είναι επίσημοι, και καταγράφονται από την FIFA. Αυτό που αλλάζει τώρα είναι ότι υπάρχει αμεσότερη σύνδεσή τους με τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στην πράξη, σχεδόν όλες οι ομάδες παίζουν ανταγωνιστικά σχεδόν όλους τους αγώνες τους, ακόμα και αυτές που προέρχονται από χώρες όπου χρησιμοποιείται η λέξη "υποχρεώσεις" για να αναφερθεί κάποιος σε διεθνείς αγώνες.

Ρουσφέτια

Στις 2 Δεκεμβρίου έχουμε την κλήρωση του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανδρών του 2008. Ο τρόπος με τον οποίο θα κατανεμηθούν οι 16 ομάδες στις 4 γυάλες έχει ανακοινωθεί από την UEFA και προβλέπει τα εξής (παράγραφος "Coefficients"):
Η Αυστρία και η Ελβετία κατατάσσονται στην πρώτη κατηγορία (ρουσφέτια #1 και #2). Εφόσον προκριθεί η Ελλάς, κατατάσσεται και αυτή στην πρώτη κατηγορία (ρουσφέτι #3). Τη θέση που απομένει θα την πάρει η ομάδα με την καλύτερη επίδοση (βαθμοί/αγώνες) κατά την τελευταία τετραετία. Στις άλλες 3 κατηγορίες θα καταταγούν οι υπόλοιπες 12 ομάδες με φθίνουσα σειρά επίδοσης. Δηλαδή:
Η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης θα συναντηθεί εγγυημένα με κάποια από τις ομάδες που βρίσκονται στις θέσεις 2 εως 5 στην αντικειμενική κατάταξη. Οι ομάδες που βρίσκονται στις θέσεις 2 εως 5 θα συναντηθούν κατά 75% με ομάδα του χεριού τους από την 1η κατηγορία. Η Αυστρία, η Ελβετία και η Ελλάς θα αντιμετωπίσουν ομάδες που βρίσκονται στις θέσεις 2-5 ενώ αν δεν γινόταν καμία ρύθμιση θα αντιμετώπιζαν ομάδες από τις θέσεις 1-4. Το ηθικό δίδαγμα, με εφαρμογή εκτός από το ποδόσφαιρο στη δημόσια διοίκηση και το στρατό είναι:
Αν το παρακάνεις με τα ρουσφέτια τότε και η αξιοκρατία διαστρέφεται (στο συγκεκριμένο παράδειγμα η καλύτερη ομάδα είναι ο μεγαλύτερος χαμένος) και τα ρουσφέτια τελικά ακυρώνονται από μόνα τους.

Fear play

Μετά από 69 διεθνείς αγώνες με ελληνική συμμετοχή και με βάση τα πολύ σαφώς καθωρισμένα κριτήρια της UEFA, η Ελλάς βρίσκεται στην 42η δεύτερη θέση μεταξύ των ευρωπαικών εθνών όσον αφορά το fair play για την αγωνιστική περίοδο που μόλις έληξε. Στη γραφική παράσταση δίνεται η πορεία των τελευταίων ετών προς τον πάτο. Για όσους δεν το γνωρίζουν, το fair play δεν έχει να κάνει μόνο με το να επιστρέφεις την σφαίρα στον αντίπαλο όταν αυτός διακόπτει τον αγώνα για σοβαρό λόγο. Επίσης πρέπει να σημειωθεί πως θα μπορούσαμε να βρεθούμε μερικές θέσεις πιο κάτω, αλλά η UEFA δεν αναγνωρίζει βαθμολογίες οι οποίες προέρχονται από τον μέσο όρο μικρού αριθμού διεθνών αγώνων (κάτι το οποίο συμβαίνει με τις πιο αδύνατες ποδοσφαιρικά χώρες). Δεν υιοθετούμε στερεοτυπικές αντιλήψεις για κανέναν λαό της Ευρώπης ή του Κόσμου, αλλά με βάση το τρέχον ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό και κοινωνικό γίγνεσθαι, πρέπει να παραδεχθούμε πως ο πίνακας της βαθμολογίας έχει ελάχιστες εκπλήξεις.

Είμαστε υπεράνω

Στην επόμενη κλήρωση του τρίτου προκριματικού γύρου του Champions League, αν όλα εξελιχθούν φυσιολογικά στους προηγούμενους γύρους, θα έχουμε για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, ελληνική ομάδα στη γυάλα με τις αδύνατες ομάδες. Αν ρίξει κανείς μία ματιά στις βαθμολογίες της UEFA, και διαβάζοντας τι γράφεται στις ελληνικές αθλητικές εφημερίδες και τα ελληνικά αθλητικά sites, μπορεί να βγάλει τα εξής συμπεράσματα:

• Ενώ γίνεται πολλή συζήτηση για τη συνολική βαθμολογία των ελληνικών ομάδων, σπανίως τα μέσα ασχολούνται με τις βαθμολογίες των ομάδων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο μέσος φίλαθλος να μην γνωρίζει ότι μία νίκη σε αδιάφορο ευρωπαϊκό παιχνίδι δεν είναι μόνο "πατριωτική" αλλά και "ιδιοτελής" πράξη, αφού καθορίζει τους όρους με τους οποίους η ομάδα θα συμμετέχει στις κληρώσεις. Π.χ. αν φέτος στη θέση της ΑΕΚ βρισκόταν ο Ολυμπιακός ή ο ΠΑΟ, θα έμπαιναν κανονικά στη γυάλα των ισχυρών, λόγω καλύτερης βαθμολογίας την τελευταία πενταετία.
• Οι ελληνικές ομάδες (και κατ' επέκτασιν οι φίλαθλοι και τα μέσα) σνομπάρουν το κύπελλο UEFA (και το Intertoto, αλλά αυτό έχει δευτερεύουσα σημασία). Αυτό όχι μόνον δείχνει πως ό,τι δεν φτάνει η αλεπού του κάνει κρεμαστάρι, αλλά έχει και συνέπειες στην αγωνιστική και οικονομική πρόοδο των ομάδων. Για παράδειγμα η ΑΕΚ της περιόδου 2004-2005 μπήκε στους ομίλους του κυπέλλου UEFA και ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν πήρε ούτε έναν βαθμό, ήταν ότι έριξε το βάρος των προσπαθειών της στο να βγει στο Champions League που δίνει τα πολλά λεφτά (κάτι το οποίο τελικώς δεν έγινε). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, όχι πολύ αργότερα, δηλαδή τώρα, να κινδυνεύει άμεσα να μείνει εκτός ομίλων για ελάχιστους βαθμούς. Π.χ. αν τότε είχε νικήσει το ΄Ααχεν εντός έδρας σε αδιάφορο (;) αγώνα, τώρα θα ήταν στη γυάλα των ισχυρών. Δηλαδή η τελική αξία του να χτυπήσεις έναν σχετικά εύκολο αγώνα μπορεί να αποδειχθεί μεγαλύτερη από την αξία που έχει το να αποκτήσεις τον Ριβάλντο (ή οποιονδήποτε άλλο).
• Κάτι λιγότερο σχετικό, είναι πως έχει επικρατήσει η νοοτροπία πως καλύτερα να βγαίνουν λίγες ομάδες με την προοπτική μίας καλής πορείας παρά να βγαίνουν πολλές και να μαζεύουν γκολ. Αυτό, εκτός του ότι προϋποθέτει πως οι κορυφαίες ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος θα τα καταφέρουν (αναλογικά) καλύτερα από τις μέτριες, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει πάντα, αγνοεί κάτι ακόμα. Πως η συμμετοχή στο παιχνίδι είναι αυτοσκοπός. Να γίνονται διεθνείς αγώνες στο Αλκαζάρ, το Παγκρήτιο ή το "Κλεάνθης Βικελίδης" έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από το να καμαρώνουμε τα νούμερά μας στους πίνακες της UEFA.

Πάντως, μία αισιόδοξη για την ΑΕΚ διαπίστωση από την ιστορία των κυπέλλων Ευρώπης, είναι πως η ευνοϊκή κλήρωση δεν σημαίνει απαραιτήτως πρόκριση (και αντιστρόφως). Αφήστε που μπορεί στον δεύτερο προκριματικό γύρο να βρεθούν κάποιες Μπεϊτάρ και Ντέρρυ Σίτυ, να πετάξουν έξω τη Στεάουα και τη Μπεσίκτας και έτσι να τη γλιτώσει η ΑΕΚάρα.

Με αντίπαλο το γκολόμετρο

η παλαιά αποικία του Mamucium επί του Α.Ο. Ρώμης (εδώ βρίσκεται το άρθρο από τη σελίδα του διοργανωτή). Σηκώθηκαν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι. Επειδή το 732x244 αποφεύγει να σχολιάζει αγώνες που δεν παρακολούθησε (επί 90 λεπτά), θα κάνει μόνο μία επισήμανση:

"Ρόμα χωρίς Δέλλα, ψωμί χωρίς nutella®"

ιταλική παροιμία

Που πας καημένε με τους Τόττηδες και τους Μεξέδες;

Στατιστικά στοιχεία για τρεχαλατζήδες (και μαρκαδόρους)

Συγχαρητήρια στην UEFA για τα νέα στατιστικά στοιχεία και ειδικότερα για την απόσταση που διανύουν οι παίκτες κατά τη διάρκεια του αγώνα. Θέλεις να δεις πόσα μέτρα έτρεξε ο Oddo; Η στατιστική υπηρεσία σου δείχνει τι έγραψε το oddoμετρό του. Δεν ξέρω αν το κάνουν για όλους τους παίκτες, και δεν το διαθέτουν στην ιστοσελίδα τους (ή δεν το βρήκα), αλλά είναι πολύ καλό στην τηλεόραση. Ανυπομονώ να δω ποιος σχολιαστής θα εκτεθεί πρώτος όταν κάνει λάθος εκτίμηση για το ποιος παίκτης τρέχει και ποιος όχι.

Φρούδες Ελπίδες

Κρίμα που άλλαξε το σύστημα διεξαγωγής του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ελπίδων. Είχες να ασχοληθείς με κάτι πριν από τον αγώνα των πρώτων ομάδων, ενώ ήσουν και στερημένος επειδή δεν είχε εθνικά πρωταθλήματα τις προηγούμενες ημέρες. Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είχε και τηλεοπτική μετάδοση (με Γκαλίτσιος!).

*(29/3/2007:) Το καλό όμως που έχει το νέο σύστημα είναι ότι κάποιος παίκτης ομάδας ελπίδων μπορεί να παίξει και στην ομάδα των ανδρών, αφού οι αγώνες δεν γίνονται πλέον σε συνεχόμενες ημέρες.

Ήττα

Στην κερκίδα εννοώ. Βρήκαμε την πιο ακατάλληλη μέρα να δείξουμε σε όλο τον κόσμο την κατωτερότητά μας. Ελπίζω να φάμε καμία γερή καμπάνα από την UEFA για να προστατευθούν στα επόμενα εντός έδρας παιχνίδια οι παίκτες μας από τους εχθρούς της ομάδας (αυτούς με τα μπλε στην εξέδρα χθες). Οι παίκτες και ο προπονητής δεν μου άρεσαν. Ήταν όμως πολύ καλύτεροι από αυτό που αξίζουν οι υποστηρικτές (;) τους.